GRAMMATICA

1. DE VEEËN BEZORGEN DE GESPUISEN GROTE HINDERS

Een aantal zelfstandige naamwoorden hebben in het Nederlands geen meervoudsvorm, de zogenaamde singularia tantum. Ze krijgen op het Van Dale scherm dan ook de vermelding g.mv. mee. Wie de jokerlijst raadpleegt, kan nochtans niet anders dan vaststellen dat al deze woorden daar wel degelijk een meervoud hebben. Gevolg: in het linker venster ziet men de meervoudsvorm van een woord waarvan in het rechter venster vermeld wordt dat het geen meervoudsvorm heeft. 
In totaal gaat het hier over vele honderden woorden: uraniums, natriums, vinylen, gepeupels, veeën, hinders, arbeiden, ..., het kan allemaal volgens Van Dale. In enkele gevallen is men zelfs zo vriendelijk om twee meervoudsvormen te geven van een substantief dat geen meervoud heeft, bv. affairismen en affairismes.


De Van Dale spellingcorrector blijkt ook gebruik te maken van de ondeugdelijke jokerlijst. Al de niet toegestane meervoudsvormen worden bijgevolg niet gecorrigeerd. De titel van dit stukje bestaat uit feilloos Nederlands, vindt de corrector.

2. DE TINNENSTE SCHOTEL WAS NOG DRIJFNATTER DAN HET BEREGOEDERE SERVIES

Er zijn nogal wat bijvoeglijke naamwoorden die geen comparatief en geen superlatief (trappen van vergelijking) hebben. Met dergelijke futiliteiten wenst de Van Dale jokerlijst nochtans geen rekening te houden. Er komen dan ook de meest potsierlijke woorden in voor: goudener, goudenst, ijzerener, ijzerenst, drijfnatter, drijfnatst, eeuwiger, eeuwigst, dertigerder, dertigerst, twintigerder, twintigerst, tweekieuwiger, tweekieuwigst, driedubbeler, driedubbelst, ... Net zoals bij de substantieven zonder meervoudsvorm, gaat het hier om honderden foutieve verbuigingen.


Ook deze foutieve woorden worden door de Van Dale spellingcorrector als correct beschouwd. We hebben nochtans één uitzondering kunnen ontdekken: alhoewel het onbestaande woord aluminiumer in de jokerlijst voorkomt, vindt de spellingcorrector dit te gortig (aluminiumst mag dan weer wel). Hierbij kan de opmerking gemaakt worden dat er in het Van Dale Woordenboek woorden staan die door de Van Dale spellingcorrector als onjuist worden gelabeld!

3. WELK KOFFER IS DE ONS?

Via het opnemen van een hele reeks onbestaande meervoudsvormen en al even onbestaande comparatieven en superlatieven, heeft men een geslaagde poging gedaan om het volume van het Van Dale Woordenboek op te drijven. Anderzijds ontbreken er ook woorden in de jokerlijst, meer bepaald een heel aantal voor de hand liggende buigingsvormen van voornaamwoorden. Alhoewel deze woorden gebruikt worden in de voorbeeldzinnen van de respectieve voornaamwoorden, bestaan ze volgens de Van Dale jokerlijst niet: andere, dergelijke, diergelijke, dusdanige, elke, enige, iedere, menige, onze, welke, zodanige, zulke.

4. EEN BIJWOORD ZONDER MEERVOUD!

Van Dale is zo vriendelijk ons erop te wijzen dat het bijwoord allerijl geen meervoud heeft. Moeten we er dan van uitgaan dat alle andere bijwoorden wel een meervoud hebben?

5. TWEE SPELFOUTEN IN 1 WOORD!

Bij Thr lezen we dat dit het symbool is voor theronien. Dit dient evenwel threonine te zijn. Twee spelfouten in één woord in een woordenboek! Zoiets verdient een vermelding in het "Guinness Book of Records". Merk ook op dat  threonine de ene keer bij het vakgebied chemie wordt ondergebracht, de andere keer bij biochemie.

 

6. UITSPRAAKVOORBEELD MET SPRAAKGEBREK

Bij de zelfstandige naamwoorden die eindigen op -tje, is het beluisterbare uitspraakvoorbeeld niet om aan te horen: de letter J blijkt in rook te zijn opgegaan. Bv. geurtje, aaltje, nakomertje, ... De man met de rollende RRR blijkt dus nóg een spraakgebrek te hebben. Of heeft hij zonet zijn kunstgebit ingeslikt?

7. MET OF ZONDER HOOFDLETTER?

Ook het gebruik van hoofdletters leidt tot problemen. Hetzelfde woord wordt de ene keer met, de andere keer zonder hoofdletter geschreven. Bv. Algemeen Nederlands (merk ook het inconsistente kommagebruik op.)

 


Verder staat er bij het lemma AN: Algemeen Nederlands; bij het lemma Hoog-Hollands: algemeen Nederlands. De stand is 2-2. Er is bijgevolg geen winnaar.

Nog enkele voorbeelden van inconsistent hoofdlettergebruik:

Een sint-elizabethsletter is een gotische lettersoort. Bij het eigen lemma wordt dit woord zonder hoofdletters geschreven. Eigenaardig genoeg bestaat ook het lemma St.-Elizabethsletter, en deze keer mét hoofdletters.
We zullen malkander geen liezebet heten betekent zoveel als: we zullen elkaar niet bedotten. Men kan ook zeggen: we moeten elkander geen Lijzebet noemen. Lijzebet is met hoofdletter, liezebet zonder.
Bij Cito heeft men het over het Centraal Instituut voor Toetsontwikkeling. Bij Citotoets staat er dan weer: Centraal Instituut voor toetsontwikkeling.
Bij het lemma rijk staan een aantal voorbeelden waaruit we kunnen afleiden dat rijk met een hoofdletter moet in combinaties als het Heilige Roomse Rijk, het Duitse Rijk, het Derde Rijk, enz. Niettemin vonden we deze anomalieën:
Byzantijnse rijk bij de lemma's melkiet en synergie (op twee andere plaatsen wel met hoofdletter)
Duitse rijk bij het lemma rijksbaron (in elf andere gevallen met hoofdletter)
Romeinse rijk bij de lemma's barnsteenweg en Dacisch (op elf andere plaatsen met hoofdletter)
Nederlandse rijk bij het lemma gouverneur-generaal
Frankische rijk bij de lemma's gouw, hertog, hofmeier en stamhertog
Turkse rijk bij de lemma's  halvemaan en vilajet
Ottomaanse rijk bij het lemma halvemaansteken (met hoofdletter bij Ottomaan)
het Israëlitische rijk bij het lemma Israëlitisch
Hoe het met rijk Gods gesteld is, is onduidelijk. (We vinden het trouwens in geen enkele atlas.) Bij de lemma's charisma en theocratie hanteert men de schrijfwijze rijk Gods, bij lekenapostolaat wordt er geopteerd voor Rijk Gods. Van Dale houdt duidelijk van afwisseling.
Het Rijk (pregnant gebruikt in de betekenis van het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk België) wordt eveneens met een hoofdletter geschreven, zo leren we althans bij het lemma rijk. Niettemin vinden we het op talloze plaatsen zonder hoofdletter: o.a. bij basisbeurs, doeluitkering, essayeur, Gemeentefonds, middelenwet, tafelgeld en voorkeurswoning.
Het begrip Olympische Spelen komt voor in negen lemma's. Acht maal wordt het met hoofdletters geschreven; bij olympiër staat er olympische spelen.
Als we met oudheid de klassieke Oudheid (de tijd der oude Grieken en Romeinen) bedoelen, wordt dit woord met een hoofdletter geschreven. Van Dale zondigt talloze malen tegen deze regel, o.a. bij antiek, antieksnijder, antiquiteit, extrêmes, odeon, orakel, orfisme.
In kerkelijke middens worden nogal wat zondagen genoemd naar de intredezang op die dag. Nu eens wordt daar een hoofdletter voor opgediept (Reminescere, Cantate, Esto mihi, Invocabit, Jubilate, Oculi, Laetare, Quasimodo, Rogate), dan weer een kleine letter (rorate, gaudete).
Een wilde havanna is een niet afgesneden havannasigaar, lezen we bij het lemma havanna. Bij het lemma wild is er dan weer sprake van een wilde Havana. Het blijft hier dus niet bij een inconsistent hoofdlettergebruik; ook de spelling van havan(n)a verschilt. 
Het protoplasma is de celinhoud van levende organismen, bij de Eukaryoten bestaande uit de celkern en het cytoplasma. Neen, de Eukaryoten zijn geen leden van een Germaanse volksstam. Een eukaryoot (met kleine letter) is een cel of uit cellen bestaand organisme waarvan de celkern van het cytoplasma is gescheiden, lezen we elders in Van Dale.
Salve regina is een lofzang ter ere van de H. Maagd, leren we bij het lemma salve. Salve regina heeft ook een eigen lemma, maar daar blijkt het een lofzang ter ere van de H. maagd te zijn. Een Maagd met hoofdletter dus, en een maagd zonder hoofdletter. Is de engel Gabriël bij allebei op bezoek geweest?
Bij eenheidsmarkt lezen we dat dit een gemeenschappelijke markt van een economische Unie is. Waarom Unie met een hoofdletter? In de war met de Europese Unie? Het is toch allemaal ingewikkeld, hé.
Kondratieffcyclus, genoemd naar de Russische econoom Kondratieff, schrijft Van Dale met een hoofdletter; het korsakovsyndroom, genoemd naar de Russische psychiater Korsakov, krijgt een kleine letter.

8. CITATEN MET SPELFOUTEN

Men gebruikt meermaals citaten waarin woorden voorkomen met een niet (langer) toegestane spelling. Alhoewel deze citaten bedoeld zijn als verduidelijking, verduidelijken ze in deze gevallen zeker niet. Integendeel, ze scheppen verwarring. Bv.:
 okay: "dit okee gaat aan het tot ziens vooraf".
 asema: "hoe te reageren op zaken die te maken hadden met treef, winti, wisi, tapoe en azema’s"
 vermijden: "vermijdt alles wat de maag prikkelt".
 stateloos: "als je statenloos bent, kunnen ze je niet meer naar Indonesië sturen".
 ossenoog: "hij keek door het osseoog van de trapgang"
 vertrouwen2: "vertrouwen wekt vertrouwen, zegt men, niet waar mijnheer Peeters"

9. VAN DALE EN ZIJN/HAAR GESLACHT

Je kan ook op fouten stuiten waarbij je je afvraagt of de teksten werden opgesteld door een immigrant die net zijn eerste lessenreeks Nederlands achter de rug heeft. Zo blijkt de definitie van petala "blaadje van het bloemkroon" te zijn.


Of wat dacht u hiervan? Een liwan is een omlopende galerij om de binnenhof van een moskee.

 


Nog mooier wordt het als in de kop van een artikel het geslacht foutief wordt vermeld zoals bij het seksboot.

10. VEERRINKJE, VERINKJE, VEERRINGETJE, VERINGETJE, ...

De vorming van het verkleinwoord van substantieven eindigend op -ing is niet bepaald eenvoudig. Als er dan ook nog homoniemen in het geding zijn, kan zelfs de Van Dale redactie niet meer volgen. De jokerlijst leert ons immers dat het verkleinwoord van veerring veerrinkje is. Voor alle duidelijkheid, het is: vering - verinkje, en veerring - veerringetje.

11. IN ÉÉN WOORD OF IN TWEE WOORDEN?

"Schrijf je iets in één woord of in twee woorden?", een vraag waarmee iedereen wel eens geconfronteerd wordt. Zo ook de Van Dale redactie. Helaas zoekt men niet altijd naar een correct antwoord. Soms wordt de Nederlandse spraakkunst op flagrante wijze overtreden. In andere gevallen, waarbij er geen vaste regels bestaan, schrijft men iets de ene keer zus, de andere keer zo, bv. Wereldnatuurfonds. Of is het Wereld Natuurfonds? Neen, het is geen van beide! Op de website van het Wereld Natuur Fonds kan je immers zien dat het in drie woorden geschreven wordt.

 

De verklaring van het lemma i.z. luidt: in zake. Nochtans bestaat het lemma inzake.
Een rookie is een eerstejaars sporter, zegt Van Dale. Bij het lemma eerstejaars worden we dan weer geconfronteerd met eerstejaarsstudent, eerstejaarsbijeenkomst, eerstejaarscollege en eerstejaarstentamen
Van Dale vermeldt de uitdrukking ophanden zijn. Niettemin wordt op handen in twee woorden geschreven bij de lemma's alarmfase, stappans, signaalfunctie, stembusakkoord, stormsein en stormwaarschuwing.
Uitdrukkingen met handen zorgen voor nog meer problemen. Bij het lemma hand staat er iem. onder handen nemen; bij het lemma beurt wordt er een spatie bespaard, want daar is er sprake van goed onderhanden nemen.
Bij het lemma aanhebben krijgen we als voorbeeldzin: een appel, een punt, een partij aan hebben. Als men ook in voorbeeldzinnen fouten begint te maken, tja...
Bij het lemma gladscheren wordt als voltooid deelwoord gladgeschoren vermeld. Clean shaven blijkt dan weer hetzelfde te zijn als glad geschoren.
Bij het betreffende lemma wordt comeback in één woord geschreven. Bij het lemma Heintje Davidseffect is er sprake van een come back.
Het voornaamwoordelijk bijwoord ervanlangs wordt uiteraard in één woord geschreven. Nochtans wordt de uitdrukking iemand van jetje geven verklaard als iemand ervan langs geven. Op zijn donder krijgen is ervan langs krijgen. Bij het lemma toren maakt men het nog veel bonter; er is daar sprake van er van langs krijgen.
Kapotgaan wordt in één woord geschreven. Bij het lemma katknuppelen krijgen we niettemin kapot ging voorgeschoteld.
Wat ad rem betreft maakt Van Dale het wel heel bont: twee verschillende schrijfwijzen binnen hetzelfde artikel.

12. TAALOVERSCHRIJDENDE GRAMMATICAREGELS

Van Dale presteert het om een aantal Latijnse woorden die uitsluitend voorkomen in verbindingen te verbuigen volgens de Nederlandse grammaticaregels: verkleinwoorden, comparatieven, superlatieven en meervoudsvormen (terwijl er in de kop vermeld staat dat het woord geen meervoud heeft!). We mogen dus voortaan spreken van een salusje populi en salussen publica. Wat we met pro salute animae moeten aanvangen, is ons niet duidelijk; hoe combineer je een Latijnse ablatief met een Nederlandse verkleinwoorduitgang?


Andere voorbeelden:
forma, formaatje, forma's
locus, locusje
malum, malumpje
nexus, nexusje, nexussen
solus, solusse, solusser, solust
totus, totusse, totusser, totust

Zie ook bij: Hebben de Romeinen het trema uitgevonden?

13. 1.000.000.000.000.000 x BILJART

Dt-fouten worden gemaakt (of niet gemaakt) bij het vervoegen van werkwoorden. Van Dale zorgt op dit vlak voor een primeur: een dt-fout in een substantief. Of hebben wij de omschrijving van gaberiet verkeerd begrepen, en heeft dat begrip niets te maken met de biljartsport, maar moeten we het situeren in de sfeer van de grote getallen?

14. MET OF ZONDER HOEDJE?

 

15. MET OF ZONDER ACCENT?

 

16. MET OF ZONDER KOPPELTEKEN?

Hierboven kon u zien dat Van Dale niet altijd weet of iets in één of in twee woorden geschreven wordt. Een gelijksoortig euvel doet zich voor als het gaat om woorden die al dan niet met koppelteken geschreven worden.
Volgens het eigen lemma wordt gooi-en-smijtfilm met twee koppeltekens geschreven. Bij het lemma smijtfilm houdt men het bij één koppelteken: gooi-en smijtfilm.
Bij het lemma haantje-de-voorste worden er twee koppeltekens gebruikt; bij het lemma voorst wordt datzelfde woord zonder koppeltekens geschreven: haantje de voorste.
Een hele reeks 'geliefde' substantieven worden in één woord geschreven: dochterlief, jongenlief, kereltjelief, kindjelief, kindlief, manlief, meidlief, meisjelief, menslief, moederlief, moedertjelief, oomlief, oompjelief, tantelief, vaderlief, ventlief, vriendlief, vrouwlief, zoonlief en zoontjelief. Voor ventje-lief vond men het nodig een koppelteken boven te halen.
Attachécase en beautycase worden in één woord geschreven; suit-case wordt voorzien van een koppelteken.
Het tussenwerpsel pief-paf-poef schrijven we met koppelteken, zegt Van Dale. Behalve dan bij het lemma paf, daar wordt het geschreven met komma's: pief, paf, poef!
N'de is een rangtelwoord uit de wiskunde, en wordt geschreven met een apostrof.  In de laatste papieren editie werd bij het lemma macht de voorbeeldzin  tot de n-de macht (met koppelteken) vermeld. Voor de cd-rom heeft men een poging gedaan om dat te corrigeren, maar in plaats van het koppelteken te vervangen door een apostrof, werd er een apostrof toegevoegd zonder het koppelteken te verwijderen. Voorwaar, een mooi staaltje van slordig redactiewerk. Om de chaos compleet te maken wordt nde in één woord geschreven bij het lemma n. Een woord van drie letters dat op drie verschillende manieren geschreven wordt!


 

17. MET OF ZONDER TUSSEN-N?

De Woordenlijst Nederlandse Taal (Groene boekje) vermeldt bij steppe twee meervoudsvormen, nl. steppen en steppes. Om onduidelijke redenen vermeldt Van Dale slechts één meervoud: steppen. Daar kunnen we nog mee leven. Een groter probleem vormen de samenstellingen met steppe. De ondertussen al niet meer zo nieuwe spelling bepaalt dat als het eerste deel van de samenstelling een substantief is dat uitsluitend een meervoud op -en heeft, er een tussen-n geschreven wordt. Wel, de tussen-n staat er niet, nergens.

18. MET OF ZONDER TUSSEN-S?

Van Dale is zo vriendelijk ons de keuze te laten tussen vaderlandslievend en vaderlandlievend. Bij het lemma onvaderlandslievend is die keuzevrijheid er plots niet meer.

 

En is het nu groenbemestingsgewas of groenbemestinggewas? Bij het lemma gewas wordt als samenstellingsvoorbeeld groenbemestinggewas gegeven, maar er blijkt ook een lemma groenbemestingsgewas te bestaan.

 

19. OOK FOUTEN OP DE VAN DALE WEBSITE

Eigenlijk hoort dit niet thuis op het Schan Dale Blunderweb, maar we kunnen het niet laten te signaleren dat er ook op de website van Van Dale taalfouten voorkomen. U hoeft niet te gaan kijken want de blunder is ondertussen verwijderd. Tot voor kort kon u er nochtans getuige van zijn dat  museumdirectie de ene keer mannelijk en de andere keer vrouwelijk is. Misschien is dit niet een echt betrouwbare bron, maar volgens het Van Dale woordenboek is (museum)directie altijd vrouwelijk.

20. MEER MEERVOUDSPROBLEMEN

Dat de trefwoordenlijst en de jokerlijst het vaak grondig met elkaar oneens zijn over de meervoudsvorming, weten we al (zie helemaal bovenaan). Maar ook binnen de trefwoordenlijst treden er conflicten op. Bij biocoenose staat er vermeld dat dit substantief geen meervoud heeft. Niettemin wordt biocoenologie omschreven als leer van de biocoenosen.


 

21. EEN CORRECTIE NET VOOR DE KOFFIEPAUZE

In de papieren Van Dale vinden we het werkwoord sneeren. Ja, u ziet het goed: met ee. We hebben het niet gecontroleerd, maar het is niet uitgesloten dat deze fout al meegaat sinds de 7de uitgave (1950), toen de spellingwijziging van 1946 werd doorgevoerd. Op de Van Dale cd-rom werd de fout eindelijk verbeterd, maar dan wel met de Franse slag. Men vergat immers de opmerking aan te passen die bij sneren vermeld staat: heel vaak ook met ie geschreven i.p.v. met ee. Het laatste lettertje is er duidelijk te veel aan. Werd deze correctie aangebracht net voor een koffiepauze, en moest het dus een beetje vooruitgaan?
Er is echter nog meer aan de hand met dit lemma. In plaats van de zonet geciteerde opmerking hoort er immers te staan: vormvariant: snieren, zoals dat bv. bij sneer het geval is. Nu komt het werkwoord snieren niet voor in de trefwoordenlijst. Dit heeft tot gevolg dat we in de voorbeeldzinnen bij sneren twee woorden aantreffen die volgens de jokerlijst niet bestaan: snierend en sniert.


22. ALS HET MAAR EEN NAAMWOORD IS

Wij dachten dat secreet een zelfstandig naamwoord is. Van Dale is een andere mening toegedaan. Maar waar maken we ons druk over: zelfstandig naamwoord of bijvoeglijk naamwoord? Het is in ieder geval een naamwoord. De rest zijn details.

23. EEN WEURTPROCESSOR

De Nederlandse taal wordt hoe langer hoe meer geïnfiltreerd door het Engels, zo ook het Van Dale woordenboek. De uitspraakvoorbeelden van deze Engelse woorden en uitdrukkingen zijn vaak hilarisch. Mensen die de cd-rom in hun bezit hebben, moeten zeker eens luisteren bij wordprocessor en low profile. Ook de rollende r in bijvoorbeeld four-wheel drive, groundstroke of human resources is de moeite waard.

24. EEN WC VOOR EEN RIJ SOLDATEN

Niet alleen het Engels, maar ook het Frans zorgt voor moeilijkheden. In het lemma cordon sanitaire treffen we behalve een zetfout, ook grote grammaticale wispelturigheid aan. (Met onze excuses voor de cryptische titel.)

25. VERZAMELMAAN

Het is ons niet duidelijk of de hieronder afgebeelde omschrijving bij het niet-bestaande lemma verzamelmaan had moeten staan, of dat in de omschrijving het woordje zijn vergeten werd.

26. EEN OENOLOGISCHE OF EEN ETNOLOGISCHE ENOLOOG?

Bij het lemma -loog wordt een hele reeks voorbeelden gegeven. De betekenis van deze logen kan je vinden bij het grondwoord. Althans in de meeste gevallen, want enologie blijkt niet voor te komen in Van Dale. Oenologie (wijnkunde) treffen we wel aan. Gelukkig beschikken wij over een grandioze zelfbeheersing, zo niet zou hier een woordspeling met oen gestaan hebben.
Een andere mogelijkheid is dat men etnoloog bedoelt. In dat geval hoort dit stukje thuis bij de zetfouten.

27. DE VERBUIGING VAN ADJECTIEVEN

Serge is een lichte, gekeperde weefsel. Het zou ons niets verbazen als er oorspronkelijk lichte, gekeperde stof stond, en dat stof vervangen werd door weefsel zonder de verbuiging van de adjectieven aan te passen. Haast en spoed is zelden goed, en het niet nalezen van teksten voor een gerenommeerd woordenboek is helemaal nefast.

28. HEBBAN ALLA VOGELAS NESTAS

Bij spel krijgen we een defintie voorgeschoteld die nog schijnt te dateren uit het tijdperk van hebban alla vogelas nestas.

29. WANNEER? VANDAAG OF DAARGINDS?

We hebben het ons nooit gerealiseerd, maar daarginds blijkt een bijwoord van tijd te zijn.

30. EEN MAGISCH VIERKANT OF VIERKANTE MAGIE?

Vierkant kan zowel een zelfstandig naamwoord als een bijvoeglijk naamwoord zijn. En zoiets leidt op de Van Dale redactie wel eens tot verwarring. Wie een definitie zoekt van magisch vierkant, moet eraan denken bij het bijvoeglijk naamwoord te gaan kijken.

31. HEBBEN DE ROMEINEN HET TREMA UITGEVONDEN?

Hierboven zagen we al dat Van Dale het presteert om Latijnse woorden te verbuigen volgens de Nederlandse spraakkunstregels. Maar men heeft nog meer in petto. Wat dacht u van een trema in een Latijns woord?

32. HET RISICO OP EEN BLUNDER

Een klassieke en veel gemaakte fout is het gebruik van het risico op ... in plaats van het risico van .... (Het is wel: de kans op ...) Zelfs Van Dale bezondigt zich aan deze fout, en dat niet minder dan drie maal:

erfelijkheidsadvies: advies m.betr.t. het risico op erfelijke afwijkingen
hypoallergenisch: het risico op allergie minimaliserend
risicowedstrijd: (voetbal)wedstrijd waarbij een verhoogd risico is op vandalisme door de aanhangers.

 

32. HET WOORDENBOEK DIE VOL FOUTEN STOND

Alle verkleinwoorden zijn onzijdig, dachten wij. Er blijken niettemin uitzonderingen te bestaan. Zo zou kropje mannelijk of vrouwelijk zijn. Dat valt althans af te leiden uit het gebruik van het betrekkelijk voornaamwoord die in het lemma spruitje. Meer spruitjesproblemen: Boerenkool met een spruitjesmentaliteit

33. DE ZIEKTE VAN JAKOB EN JACOB

 

 

 

34. DE CORDON(S) BLEUS BLUES

Bij bepaalde zelfstandige naamwoorden verschilt het meervoud per betekenis. Wat Van Dale met de meervoudsvorm van cordon bleu doet, is nochtans van het goede te veel. Als we weten dat er in vorige edities sprake was van cordon-bleu (met koppelteken), wordt alles duidelijk. Het koppelteken werd verwijderd, maar de meervoudsvorm werd (in het tweede geval) niet aangepast.

 

35. VERFOLIEDE VERFOLIE

De redacteur/-trice die de afbreekplaatsen in het woord verfoliesel heeft aangeduid, heeft duidelijk de betekenis van dat woord niet begrepen. Werken met verfolie en werken met folie, allemaal één pot nat.

 

36. MEDEKLINKENDE MEEKLINKERS

Zowel bij het lemma aliquotpiano als bij het lemma aliquotvleugel heeft Van Dale het over medeklinkende snaren; bij klankkleur heeft men het over medeklinkende boventonen. Het werkwoord medeklinken blijkt nochtans niet te bestaan, meeklinken wel.